Gdy mieszkamy na terenach mało zurbanizowanych, gdzie drogi są przez większą część zimy solidnie zaśnieżone, faktycznie praktyczniejsze będą opony węższe. Dzięki mniejszej powierzchni stykającej się bezpośrednio z drogą wąska opona mocniej i głębiej naciska na śnieg – innymi słowy, węższe opony łatwiej torują sobie drogę przez zaspy śniegu. Ponadto na wąskich oponach znacznie lepiej jeździ się po drogach zalanych wodą albo błotem pośniegowym. Ale coś za coś: większą wygodę jazdy otrzymujemy kosztem wydłużonej drogi hamowania (bez względu na rodzaj nawierzchni) i gorszej przyczepności na zakrętach. Wąskie opony mogą też zawieść przy gwałtownym przyspieszaniu, jeśli więc ktoś lubi dynamiczną jazdę powinien się raczej skłonić ku szerszym oponom. Na węższe opony najlepiej więc zdecydować się wtedy, gdy jakość najczęściej pokonywanych dróg pozostawia wiele do życzenia, a kierowca jest zwolennikiem spokojnej i bezpiecznej jazdy.

Najrozsądniejszym rozwiązaniem jest dopasowywanie rozmiarów ogumienia do parametrów podanych przez producentów samochodów. Osiągi auta i bezpieczeństwo jego użytkowania zależy także od stosowanych opon, jeśli więc samochód zostanie wyposażony w ogumienie innych rozmiarów niż to preferowane przez konstruktorów, możliwości pojazdu mogą zostać widocznie ograniczone. Krótko mówiąc, jeżeli producent auta zaleca opony zimowe tej samej szerokości co letnie, warto się do tego zastosować.

Opony zimowe projektowane są komputerowo, a podczas symulacji testuje się zachowanie kół i całego samochodu w przeróżnych warunkach atmosferycznych. Dzięki takim szczegółowym testom opony zimowe są znacznie sprawniejsze nawet przy bardzo trudnej pogodzie. Skoro więc zimowe opony tak doskonale znoszą ekstremalne warunki drogowe, to czy nie poradzą sobie równie dobrze latem? Niekoniecznie. Kształt bieżnika to jedno, ale na jakość opony wpływa również materiał, z którego opona została wykonana. Mieszanki wykorzystywane do produkcji zimowych opon radzą sobie z dużym mrozem, śniegiem i lodem, ale tracą swoje cenne właściwości przy wysokich temperaturach.

Wstępną ocenę stanu opon samochodowych można przeprowadzić samodzielnie. Jednym z najważniejszych kryteriów jest głębokość bieżnika. Według polskich norm, minimalna dopuszczalna głębokość bieżnika nie może być mniejsza niż 1,6 milimetra. Na większości opon znajduje się wskaźnik zużycia albo sygnatura TWI – pierwszy wskaźnik ma postać zgrubień w rowkach bieżnika, drugi umieszczony jest na bocznej warstwie opony. Ale chociaż prawo wskazuje dopuszczalne zużycie rzędu 1,6 milimetra, powszechnie uważa się, że opona kwalifikuje się do wymiany gdy jej bieżnik jest płytszy niż 4 milimetry, zwłaszcza w przypadku opon zimowych. Poniżej tej wartości opona zaczyna tracić swoje właściwości trakcyjne. Jeżeli opona nie jest wyposażona fabrycznie we wskaźniki zużycia, głębokość bieżnika można zmierzyć suwmiarką albo za pomocą zapałki, na której zaznacza się rozmiar wgłębienia.

Kolejnym sygnałem alarmowym są uszkodzenia albo zniekształcenia widoczne na powierzchni opony: pęknięcia, pęcherze, wybrzuszenia, bardzo głębokie rysy. Za zmiany na krawędziach opon najczęściej odpowiedzialna jest niewłaściwie ustawiona geometria zawieszenia auta, z kolei za wgłębienia na bieżniku przeważnie odpowiada złe wyważenie kół. Nierównomierne rozłożenie śladów zużycia jest także efektem nieprawidłowego ciśnienia wewnątrz opon. Jednak to, że nie widzimy żadnych uszkodzeń na powierzchni opon, wcale nie dowodzi, że ogumienie jest w doskonałym stanie technicznym, dlatego warto regularnie oddawać samochód do serwisu wulkanizacyjnego.

Czym grozi jeżdżenie na „łysych” oponach? Odpowiednio zaprojektowany bieżnik zimowych opon (głębokość i rodzaj rzeźby) jest gwarancją tego, że samochód będzie się dobrze trzymał drogi nawet wtedy, gdy asfalt pokryje śnieg i lód, ponieważ dzięki bieżnikowi śnieg nie przyczepia się do kół, a samochód nie ślizga się po drodze. Ważny jest także skład mieszanki, z której wyprodukowano oponę – stąd konieczność wymiany opon w sezonie zimowym i letnim. Nie warto też czekać z wymianą opon aż do momentu, w którym ogumienie całkowicie się zużyje.

Obecnie jest o tyle łatwiej ocenić stan opony, że współcześnie produkowane opony mają fabrycznie montowane w bieżnikach wskaźniki zużycia. Taki wskaźnik znajduje się w środkowej części bieżnika, która styka się cały czas z drogą/ podłożem. Prawo dokładnie określa, jakie zużycie gumy jest dopuszczalne. Prawnie jest to określone na 1,6 mm. Jednak jest to wartość graniczna, do której ze względu na bezpieczeństwo swoje i innych użytkowników dróg, nie warto dochodzić, tak więc oponę należy wymienić znacznie wcześniej, zanim wskaźnik dojdzie do tej granicznej wartości.

Często kierowcy sugerują się wskazówkami producentów, że opona powinna przejechać określoną liczbę kilometrów lub powinna być użytkowana przez określoną liczbę lat. Jednak te wszystkie wskaźniki trzeba traktować z lekką poprawką – po prostu każdy kierowca musi sam ocenić stan opon, których zużycie zależy od wielu czynników, nawet od stylu jazdy, czy jakości dróg, po których się przemieszcza.

Zawsze należy oceniać stan opon, szczególnie, jeśli są one używane od dłuższego czasu – opona nie może być rozwarstwiona, nie może mieć żadnych wybrzuszeń, czy pęcherzy, nie zapominając oczywiście o sprawdzeniu, co pokazuje wskaźnik jej zużycia.

Czasami pada pytanie, czy należy wymieniać wszystkie opony, jeśli tak naprawdę zużyta jest jedna lub dwie? Otóż, dla bezpieczeństwa warto stosować się prostej zasady: wymienia się obie opony, które pracują na tej samej osi, niezależnie od tego na której osi pracują – czy z przodu czy z tyłu. Taka procedura jest podyktowana zapewnieniem bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Jak już wspomniano wcześniej, w niektórych krajach istnieją również przepisy, które określają ile lat opona może być używana – każda z nich ma wytłoczoną datę produkcji na boku. Przyjmuje się zwykle, że przez pierwsze 3 lata od daty produkcji opony uznawane są za nowe. Jednak po 10 latach, nawet gdyby opona wisiała dobrze zabezpieczona w magazynie, uznawana jest za zużytą i bezużyteczną.

Oczywiście, należy zmieniać również opony na letnie i zimowe w zależności od pory roku. I jest to również dobry moment na to, by sprawdzić stan całego ogumienia. Warto o tym pamiętać, zwłaszcza, że lato już w zasadzie się kończy i czas wymiany coraz bliżej.

Kristall Montero w rozmiarze 185/60R14 była porównywana do 16 innych opon wiodących producentów (m.in. w teście porównywano ją do Continental ContiWinter Contact TS800 czy Goodyear UltraGrip 7+). Oficjalna informacja od producenta mówi o tym, że opona Fulda zdobyła jedno z pierwszych miejsc co przełożyło się na rekomendację „szczególnie polecana na zimę”. W teście zwracano uwagę na takie kategorie jak: jazdę na suchej i mokrej nawierzchni, po lodzie i śniegu, konsumpcja paliwa oraz aspekty związane z komfortem użytkowania. Zwrócono uwagę na to, że w różnych kategoriach opona zajmuje wysokie pozycje co przekłada się na jej uniwersalność i wszechstronność w trakcie użytkowania w czasie zimy.

Sezon jak już wspomniałem powoli się kończy więc ciekaw jestem czy ktoś z Was użytkował tę oponę i ma jakieś doświadczenia, którymi mógłby się podzielić. Jeśli tak – zapraszam do komentowania.